از علتى با آن كه مخالف سنت و كتاب نيز مىباشد ، دو روايت از آنها را هيچ يك از علمائى كه اتحاد فحل را شرط مىدانند عمل نكردند زيرا كه آنها مىگويند خواهر رضاعى مادر رضاعى يعنى خاله رضاعى حرام نيست و در اين دو روايت گويد حرام است و روايت سيم به ظن غالب از امام نيست زيرا كه در عبارت پيغمبر صلى الله عليه و آله كه فرمود يحرم من الرضاع ما يحرم من النسب نسب را بمعنى نسب قبائل مانند تميمى و هاشمى و غير آن شمرده با آن كه مراد خويشى مطلق است نه نسب قبيلهء . و در روايتى آمده است كه دختر برادر رضاعى بر انسان حرام نيست و روايت بر حسب سند صحيح است و آن را بر سهو راوى حمل بايد كرد كه غلو در مخالفت عامه او را به اين توهم انداخته است . چون شروط رضاع همه حاصل شود دايه مادر كودك شيرخواره مىشود و شوهرش پدر او و برادر و خواهر نسبى دايه دائى و خاله او ، و برادر و خواهر نسبى شوهرش عمو و عمه ، و فرزندان نسبى دايه و شوهرش خواهر و برادر طفل شير خوار مىشوند ، بلكه فرزندان رضاعى دايه كه از اين شوهر شيرشان داده و فرزندان رضاعى شوهر دايه كه از اين دايه شير خورده باشند يا از زن ديگر او همه بر كودك شيرخواره محرم و با او برادر و خواهر مىشوند